30-12-10

30 december 2010

Het is bijna zover, het oude jaar doet langzaam zijn deurtje dicht, het nieuwe jaar staat te trappelen van verlangen om er aan te beginnen.

Het was een druk jaar, er werden veel kindjes geboren, er zijn enkele dierbaren gestorven.  Soms was het triest, soms was het super, maar wat heel zeker is: het is veel te snel voorbij gevlogen! 

Naarmate men ouder wordt, schijnt het dat de jaren sneller en sneller gaan...  toen ik een jaar of 12 was, dacht ik dat mijn ouders dat zeiden om mij te troosten, op die leeftijd kunnen sommige dingen niet snel genoeg gaan!  Maar nu ik zelf ouder (jammer genoeg niet wijzer vrees ik!) wordt merk ik dat de tijd steeds sneller gaat.

Ligt het aan de rat-race, of ligt het aan het gelukkig zijn?  Men zegt immers dat de tijd sneller gaat als men bij geliefden is...  wat het ook is, dit zijn mijn wensen aan jullie:

- een liefdevol, warm 2011

- iedere dag minstens één lach

- op tijd en stond een natje

- tussendoor een droogje

- nu en dan een traan

- veel geluk

- vrienden, van die échte, waar je altijd kan op rekenen

en bovenal: een formidastische gezondheid!

 

groetjes en tot volgend jaar!!!

15:16 Gepost door zaza | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

24-12-10

24 december

Aan iedereen:

een heel fijne kerstavond

een vrolijk kerstfeest

een leuke kerstdag

ik wens iedereen

veel plezier

en vooral mensen rond je heen

die van je houden!

 

11:33 Gepost door zaza | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-12-10

kerst, en kaartjes en zo...

Nog een week en het is al weer zo ver: kerstdag komt er aan...

Dan moeten natuurlijk kaartjes gepend worden, ze moeten verstuurd worden...  enkele weken terug had ik al kaartjes gemaakt, ik doe dat wel graag.  Niet genoeg, zo bleek gisteren, maar geen nood, in de kast lagen nog wat reservekaartjes, restantjes van vorige jaren, maar zeker niet minder mooi!

Wat was het volgende probleem... juist, iedereen kan het wel al raden!  Postzegels, zo broodnodig als men iets per post wil versturen.  Natuurlijk had ik daar niet aan gedacht.  Nu ben ik niet wild van postkantoren.  Pas op: die mensen doen hun best, ze hebben ook maar twee handen en één hoofd, dus ze kunnen ook maar verder doen.  Jammer genoeg is mijn geduld niet groot waar het postzegels betreft.  Dus heb ik ze nu net via internet besteld.  Blijkbaar liggen ze daags nadien in de bus... als dat niet makkelijk is!

Hopelijk hebben al die lieve mensen aan wie ik een kaartje stuur nu nog even geduld, ze komen, echt waar!

Verleden week hebben we ook onze kerstboom van de zolder gehaald.  We hebben hem opengeplooid (het is geen 'echte'), lichtjes ingehangen, rode ballen, witte boa's.  Een zeer fraai gezicht.  Onder aan zijn voet hebben we een sneeuwtapijt gelegd, met cadeautjes erop. 

Wie ook onder de indruk waren, waren de katten.  Eerst zag ik ze voorzichtig in een wijde boog rond de boom lopen.  Malou probeerde eens als de strikjes wel goed vastzaten, Grumpy probeerd of hij in de boom kon klimmen.  Waarbij hij plots iemand hoorde brullen...  Guust, die altijd de rust zelve is, vonde de ballen bijzonder mooi en leuk.  Gisteren zat hij rustig met zijn poot te vissen, om een bal los te krijgen.  Ik heb er al gevonden, her en der verspreid in de living.  Het afbreken gaat duidelijk sneller gaan dan het opzetten! Lachen

14:15 Gepost door zaza | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

09-12-10

even wat warmer...

Het is even wat warmer.  Deze morgen lag er een flinke laag ijzel op de baan, maar ondertussen is alles gesmolten en is het eigenlijk best fijn buiten.  Bij ons in vlaanderen toch.  Als ik er de kranten op na sla, zie ik dat overal rond ons mensen vast staan door hevige sneeuwval en door ijzel...

Zelf ben ik heel tevreden dat het wat warmer is.  Niet dat ik de koude erg vind op mijn fiets, maar de gladde wegen maken het niet bepaald zeer aangenaam.  Aan de andere kant, hoe kouder en hoe gladder, hoe voorzichtiger iedereen is op weg!

De salontijgers hebben een nieuwe krabpaal gekregen.  Gisteren is ze aangekomen in een gigantische doos.  Robin en Stijn hebben ze met heel veel plezier in elkaar gestoken.  Eén keer heb ik me gemoeid, en toen liep het natuurlijk mis Schamen, vrouwen en techniek, blijkbaar ben ik er ook bij... 

De katten vinden de krabpaal super.  Ze liggen er uitgebreid op te slapen, ze kruipen in het huisje...  er hangen ook twee speelgoedmuisjes aan...  die vinden ze wel leuk om te pakken.  Ik begrijp hoe de muizen in het tuinhuis kunnen wonen.  Waarom zouden mijn salontijgers in godsnaam moeite doen om een echte muis te vangen als ze maar gewoon hun klauwtjes moeten uitslaan om een pluche muisje te vangen... 

Hahaha, enkelen hadden fijntjes opgemerkt dat ze geen muizen verwachten bij zo'n bende salontijgers... wees gerust, ik had dat ook niet verwacht!

14:25 Gepost door zaza | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-12-10

catnip

Eergisteren zijn we wat boodschappen gaan doen, onder andere zijn we binnen geweest in een winkel waar ze ook dierenmateriaal verkopen.  Nu zou ik heel graag onze salon vernieuwen, maar het probleem is dat mijn vijf donderstenen eigenlijk wel heel graag aan de zetels krabben.  Nu kan dat geen zo'n kwaad, de zetels zijn nu al 17 jaar oud, dus wat meer of minder versleten...

Om ze het af te leren had ik gedacht om een krabplankje aan de zetel te hangen, zodat ze daar ruim de plaats hebben om hun klauwtjes aan te scherpen.  Voor het zekerste had ik er voordien al catnip (kattenkruid in vloeibare vorm) op gespoten, zodat het hen zeker ging aantrekken...

Amai, ik had veel verwacht, maar niet deze reactie.  Of ik heb te veel gesproeid, of het spul is te sterk.  Wat zeker was, was dat ze er aan roken, ze gingen er bovenop liggen.  Ten langen laatste werden ze dan ook nog eens agressief tegen elkaar...  en dat allemaal voor een plankje met catnip...  ik ben geleerd, nog eens voorzichtig sproeien met het spul, maar niet veel meer!

In het tuinhuis hebben we ondertussen ontdekt dat we muizen hebben.  Ze hebben zich door de isolatie een gang gegraven en waarschijnlijk zitten ze daar te lachen in hun holletjes.  De vraag is hoe ze in het tuinhuis geraakt zijn, met vijf salonkatten die er de hele zomer in konden...  het zou me niet verwonderen dat ze eens per ongeluk eentje kwijtgeraakt zijn daar.  Ze hebben nogal de neiging om de muisjes te vangen en er dan nog een paar uur mee te spelen.  Zo is er al eens eentje in de keuken terecht gekomen (uiteindelijk is het dan in een buis geraakt, waar wij het vastgehouden hebben, we zijn naar voor gegaan en hebben het arme beestje dan vrijgelaten.) en ook al eens eentje in de berging, dat exemplaartje had zich al een nestje gemaakt in de wasmand.  Feit is dat je daarvoor vijf katten moet hebben om dan toch nog in het tuinhuis muizen te hebben...

 

14:34 Gepost door zaza | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |